Waarom je hoofd niet altijd de beste raadgever is
We leven in een wereld waarin we worden aangemoedigd om alles te analyseren. Voor- en nadelen afwegen. Plannen maken. Controle houden. Ook ik heb jarenlang gedacht dat de juiste beslissing altijd een logische beslissing moest zijn.
Toch heb ik gemerkt dat de belangrijkste keuzes in mijn leven zelden vanuit mijn hoofd kwamen.
Ze begonnen met een gevoel.
Een onderbuikgevoel dat ik aanvankelijk negeerde. Omdat het niet rationeel was. Omdat ik het niet kon uitleggen. Omdat het niet in mijn zorgvuldig uitgedachte plan paste.
Pas later ontdekte ik dat mijn intuïtie vaak eerder wist wat goed voor mij was dan mijn verstand.
Wanneer iets voortdurend moeite kost
Natuurlijk vraagt persoonlijke groei soms om doorzetten. Niet alles wat waardevol is, voelt gemakkelijk. Toch is er een verschil tussen gezonde uitdaging en voortdurend tegen de stroom in zwemmen.
Misschien herken je het wel.
Je bent continu aan het duwen en trekken. Je probeert iets passend te maken wat eigenlijk niet past. Je blijft investeren in werk dat geen energie meer geeft. Je blijft zoeken naar motivatie die maar niet komt.
Vaak vertellen we onszelf dat we gewoon harder moeten werken.
Maar wat als de vraag niet is hoe je harder kunt werken, maar of je nog wel de juiste richting op gaat?
Soms kost iets zoveel energie omdat het niet het juiste moment is. Soms omdat het simpelweg niet jouw pad is.
Hoofd versus hart
Mijn hoofd is sterk in analyseren. Het ziet risico’s, maakt lijstjes en bedenkt allerlei scenario’s.
Dat is een waardevolle kwaliteit.
Maar mijn hoofd probeert ook zekerheid te creëren. En die bestaat lang niet altijd.
Mijn intuïtie werkt anders. Die geeft geen uitgebreide argumenten. Geen PowerPoint-presentatie. Geen sluitend bewijs.
Het geeft slechts een rustig gevoel van: dit klopt.
Of juist: hier klopt iets niet.
Het bijzondere is dat ik achteraf bijna altijd kan terugzien dat mijn eerste gevoel juist was. Alleen had mijn hoofd er inmiddels zoveel verhalen omheen bedacht dat ik eraan ging twijfelen.
Leven vanuit flow
Voor mij betekent “go with the flow” niet dat je achterover leunt en afwacht.
Het betekent dat je leert luisteren.
Naar wat energie geeft.
Naar waar nieuwsgierigheid ontstaat.
Naar wat als vanzelf lijkt te bewegen.
Wanneer ik vanuit die flow leef, merk ik dat dingen minder geforceerd voelen. Er ontstaan ontmoetingen, kansen en ideeën die ik niet had kunnen plannen. Alsof er ruimte ontstaat doordat ik minder probeer alles te controleren.
Dat betekent niet dat alles makkelijk wordt.
Wel dat de inspanning betekenis krijgt.
Controle loslaten
Misschien is dit wel de moeilijkste les geweest.
Ik dacht lange tijd dat controle veiligheid gaf.
In werkelijkheid kostte die controle vooral veel energie.
Hoe meer ik probeerde alles vast te houden, hoe verder ik af kwam te staan van wat ik werkelijk belangrijk vond.
Pas toen ik durfde te vertrouwen op mijn gevoel, ontstond er meer rust. Niet omdat alle antwoorden er ineens waren, maar omdat ik niet meer voortdurend tegen mezelf aan het vechten was.
Een uitnodiging
Sta eens stil bij de volgende vragen:
- Waar ben jij vooral aan het trekken en duwen?
- Welke keuze voelt eigenlijk al heel lang niet meer goed?
- Wat zou je doen als je iets meer op je intuïtie durfde te vertrouwen?
- Waar ervaar je juist moeiteloosheid en energie?
Misschien hoef je niet harder je best te doen.
Misschien mag je simpelweg een andere richting kiezen.
Want soms is de kortste weg niet degene die je met je hoofd hebt uitgestippeld, maar degene die je hart allang kent.